Het rennende mugje update #3

Vandaag in het blog, een update over mijn weg naar gezonder worden en daar hoort tegenwoordig ook sporten bij. Dat zou je niet zeggen, nog niet zo heel lang geleden dacht ik daar toch echt heel anders over. Onderstaande foto geeft denk ik heel nauwkeurig weer hoe ik  het liefst mijn avonden spendeer. Dit is natuurlijk prima maar dan moet er wel ergens anders iets actiefs gedaan worden toch? Dit actiever worden is letterlijk een vallen en weer opstaan proces geweest dit jaar maar ik kan je wel al vertellen er is gelukkig ook veel vooruitgang geboekt.
Ik vertel jullie vandaag hier wat meer over, lezen jullie mee!

Bankaardappel Anne.
Ik ben nooit iemand geweest die sporten belangrijk vond maar meer een nuttig kwaad als ik er zin in had. Als kind zat ik op dansen maar van puber leeftijd tot begin 30 heb ik nauwelijks iets aan sporten gedaan. Ik ben eigenlijk een echte couch potato (bank aardappel) van nature.
In mijn natuurlijke omgeving zit graag in de avond lekker op mijn stoel series te kijken met een dekentje en de kat opschoot, met een warme kop thee in de hand. Sporten was voor mij fietsen om van a naar b te komen, wandelen om te shoppen en af en toe wandelen was in mijn ogen genoeg lichaamsbeweging. Dat ging redelijk goed toen ik jonger was maar ik merkte naarmate ik ouder word dit echt te weinig aan lichaamsbeweging was.
Als je mijn blog een beetje volgt of weet waar ik vandaan kom dan weet je mischien wel dat ik erg zwaar en ongezond ben geweest. De afgelopen jaren ben ik wel wat actiever geworden door veel te wandelen zoals elke dag naar het werk en ik streef er dagelijks naar om 10.000 stappen per dag (8 km) te lopen. In de laatste twee jaar ben ik ook gaan hardlopen, het was niet snel of lange stukken achter elkaar maar ik was actief en dat is altijd beter dan alleen die aardappel op de bank te zijn. In de winter stopte ik eigenlijk met de bekende excuses, t’is te koud, te nat en donker dus ik blijf liever thuis.

(In één van mijn eerste blogs Waarom heb ik gekozen voor een plantaardige leefstijl vertel ik hier meer over mocht je het leuk vinden om de voorgeschiedenis ook te weten.)


Het rennende mugje.

Hardlopen is ondertussen een onderdeel geworden van mijn gezond levensstijl en heb mijn sporten zelf uitgebreid naar ook echt naar de sportschool gaan.
Dat sportschool gaan kwam toevallig op mijn pad want ik wás iemand die naar de sportschool gaan zó nutteloos en geld verspilling vond maar dat denk ik nu echt niet meer.
Ik ben gaan sporten in de sportschool toen ik met een hardloop trainingsprogramma van sportcomplex Prima Life hier in Meppel. Mijn moeder die daar sport wees mij op een leuke actie met een leuk prijsje en dat programma was voor mij perfect dacht ik zo.

In 10 weken kreeg ik onder belegleiding van een hardloopcoach looptraining om beter te leren lopen en daar zat ook een speciaal hardlooptrainingsprogramma voor in de sportschool bij. Dus voor mij echt een win-win situatie, ik leer beter lopen zonder klachten en ik kan “gratis” naar de sportschool.Klinkt mischien dom maar ik vond de sportschool altijd duur omdat ik zo veel mensen ook ken die even gaan en daarna aan een abonnement voor x tijd vastzitten wat ze niet gebruiken. Dat leek mij zo doodzonde. Maar doordat ik het aanboden kreeg in een pakket was die drempel ineens weg en ik zag al na de 1e training in de sportschool dat het een blijvertje zou worden.

Wij zijn ondertussen 3 maanden verder en het hardlopen is vooruitgegaan, ik loop beter maar doordat ik nu ook al mijn spieren in de sportschool train zie ik mijn gehele lichaam langzaam sterker en strakker worden.
Mijn laatste fitnesstest was zo veel beter als de 1e. Mijn fitnessniveau is van normaal naar hoog gegaan en daar ben ik zo trots op! En met alleen 1x in de week sporten en daarnaast nog 1-2x hardlopen is dat zeer netjes.

De afgelopen 3 maanden ging niet zonder slag of stoot, in begin juli, de 2e dag van mijn zogenaamde vakantie kwam in door wat onkruidrekken in de tuin te vallen en daarbij verzwikte ik mijn enkel en pols dus zat verplicht op de bank met het pootje omhoog…..Ik kon wel huilen van frustratie en pijn de eerste dag, het was een ongeluk maar wat baalde ik! Daar ging mijn training voor de cityrun van september. Gelukkig viel het allemaal redelijk mee, ik denk dat ik geluk heb gehad. Mijn enkelbanden waren door al het lopen sterker geworden en genas redelijk snel. Door in beweging te blijven en blijven sporten in de sportschool maar dan aangepast is mijn conditie goed gebleven en kon ik na 6 weken het hardlopen weer voorzichtig oppakken.

Tomaatje Anne na het hardlopen.

De Cityrun Meppel is volgend weekend alweer en ik zal niet de snelste zijn maar ik hoop de 45 min van vorig jaar iets te kunnen verbeteren. Dit jaar heb ik een super loopmaatje, mij sportieve broertje gaat met mij mee lopen. Hij heeft onlangs een olympische triatlon gedaan en is dus een betere conditie als mij. Ik hoop met hem naast mij dat ik een fijn tempo kan hebben die ik de hele race kan volhouden. Voor hem zal het een makkie worden, voor mij een uitdaging om op tempo te blijven. Ik ga er wel volop van genieten in ieder geval.

Ik ben zo’n fan geworden van de sportschool dat ik nu samen met mijn moeder op de dinsdagochtend voor het werk sport onder begeleiding van een leuke jonge man en geniet daar echt van (van het sporten niet perse van die jonge man). Ik vind het heerlijk om mijzelf lekker in het zweet te werken. Ik geniet er meestal echt van, de crosstrainer en de roeimachine zijn mijn favorieten.

Ik sport trouwens echt niet om een afgetraind lichaam te krijgen of dat nu zo gehypet sportlichaam van dikke (gespierde) benen, billen en iniemiene talie te krijgen, nee ik sport om lichamelijk gezonder te worden, minder en gezond lichaamsvet te hebben en hopen dat die paar extra kilootjes nu toch ook echt gaan verhuizen.
In de koudere maanden ga ik 2x per week want buiten lopen met kou en nattigheid doe ik niet (dat weet ik uit ervaring) en ik wil niet dat mijn sportprestaties zoals afgelopen winter inkakken. Daarom heb ik al een hardlooprace op de agenda staan, ik wil mee gaan doen met de cascaderun in Hoogeveen op 15 april. Deze afstand is 5 mijl ( 8 km), een goed duwtje in de rug om naartoe te trainen.

Dat was het voor vandaag, ik zal echt weer wat vaker gaan bloggen het is toch wel erg leuk om te doen. (Iets met onzekerheid, perfectionisme, andere doen het beter….laat los Anne! zie blog van art journaling)

Een hele mooie, fijne dag vandaag en tot het volgend blog.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.