Hier ben ik weer!!


Hallo lieve lezers, ik ben nog echt nog wel hoor!! Ik ben alleen online nogal onzichtbaar geweest.

Het is echt een ruim jaar geleden dan ik actief was met dit blog, jullie dachten natuurlijk, ooh! die is gewoon gestopt, zoals zo vele dat doen na een tijdje. Ik moet jullie eerlijk bekennen, ik dacht dat ook. Het blog voelde als een moetje…ik had er geen lol meer in. En dat kwam door mijzelf, want ik vond waar ik over moest bloggen en niet wat ik nou eigenlijk echt leuk vindt. Vandaag vertel ik waar ik tegenaan liep, wat mij het plezier in bloggen wegnam en dat ik eigenlijk gewoon opgaf.

Lezen jullie mee.

Het blog is een aantal jaar geleden begonnen als een blog over plantaardig eten, mijn wens was toen om andere te inspireren. Maar ik merkte na een tijdje dat die rol die ik mijzelf opdrong en dacht dat ik deze graag wou hebben, van leraar, activist van “kijk zo doen je dat nou” mij echt niet pasten, niet op de manier zoals ik dacht dat ik het moest doen. Ik merkte dat ik mijzelf nogal vergeleek met andere blogs, die ook over veganisme blogde en het wel erg leuk vonden om er veel tijd in te stoppen. Om uitstapjes te doen naar steden om te kijken hoe je als veganist daar leuk kan shoppen of lekker eten. Winkels afstruinen op vegan producten.

Maar ik wil dat zelf helemaal niet! ik wil helemaal geen uren per week kwijt zijn aan het blog. Ik zie het als een hobby en ik wil het niet als werk. Maar ik ben wel veel tijd kwijt aan schrijven, onderzoeken en thema’s bedenken om over de schrijven zonder dat het stukken werden alsof ik een opstel schreef. Zo voelde het namelijk wel soms, alsof ik huiswerk aan het maken was. En dat is natuurlijk echt niet de bedoeling en de tegenzin om te bloggen groeide.

Ik merk dat ik mijzelf ook ontzettend loop te pushen in een rol die mij gewoon niet past. Ik ben een nogal op mijzelf typje, een echte introvert die het helemaal niet belangrijk vindt om leuke uitjes te doen, puur om te laten zien wat je in Amersfoort als veganist wel en niet kan kopen. Ik vergat wat een blog hebben eigenlijk echt was… en vergat mijzelf, mijzelf als uniek persoon toe te voegen aan dit blog. Ik vergat dat een blog hebben een digitaal dagboek hoort te zijn, dat veganisme niet mijn hele IK laat zien. Het is een maar klein stukje van mij die ik 5 jaar geleden heb toegevoegd. Maar waar was de rest? die liet ik niet zien wat echt super jammer is. Ik ben een ontzettend leuk iemand die van veel dingen in het leven geniet. Die het soms ook moeilijk heeft, haarzelf ook vaak lekker goed in de weg kan zitten maar ook erg leuke dingen mee maakt. Maar die persoon was onzichtbaar, want die vond ikzelf niet passen in het blog.

Ik duwde mijzelf in een rol die ik eigenlijk helemaal niet wilde spelen maar wist ook eigenlijk niet wat ik wel wou. Het heeft dus ruim een jaar geduurd wat ik nou wel wil met dit blog. Eerlijk gezegd had ik eerst zoiets van, ik zeg mijn domein op en kap er gewoon mee. Maar dat voelde niet fijn, alsof ik iets opgaf, een stukje van mijzelf. Ik vindt bloggen namelijk wel erg leuk alleen ik beperkt heel erg waar over ik kan en wil schrijven.
Dus ik ga helemaal anders bloggen, ja het blog blijft!! Ik ga schrijven over mij! Wie ik ben, wat ik meemaak, wat maakt mij blij! Ja een echt online dagboek, je kan het een soort mindfullness blog noemen. Ik heb daar zoveel zin in!

Misschien is het jullie al opgevallen dat de lay-out als wat is verandert, daar ben ik nog mee aan het spelen maar de rode draad zit er al in.
Veganisme blijft natuurlijk, dat is ondertussen een erg belangrijk stukje van mij geworden. Ik blijf ook lekkere recepten maken en het rennende mugje mag ook blijven. Verder zullen er wat onderdelen toegevoegd worden zoals mijn kunstzinnige uitspattingen, fijne boeken en zelfs mijn twee katten (ja die hebben zelfs hun eigen instagram), want ik ben een catlady die eindelijk uit de kattenbak durft te komen. Meer daar over in een ander blog.

Wat ik ook graag wil toevoegen zijn persoonlijke nootjes, over dingen waar ik tegen aanloop, meemaak, leuk vindt of gewoon even lekker van mij afschrijven uit frustratie. Weetje, ik weet niet hoe het blog zal gaan groeien, maar dat is het leuke en dat hoort denk bij de belangrijkste les die ik afgelopen jaar heb geleerd, leren loslaten. Het blog zal net als ik onderweg groeien en ik heb er best veel zin in.

Ik ga eerst heerlijk op vakantie naar lekker warm Curaçao, dit weekend vliegen wij, ooh zo veel zin in!! Daarna wil ik het blog weer actief oppakken en jullie via mijn blog meenemen in mijn belevenissen, mijn genietmomenten en mijn beren op de weg momenten. Ik hoop dat er nog lezers zullen zijn die dat leuk vinden om te lezen, maar ik schrijf het vooral omdat ik het leuk vindt om te schrijven en dat is het allerbelangrijkste.

Tot het volgende blog.

Een gedachte over “Hier ben ik weer!!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.